sen $imdi…
sen $imdi coktan varmi$sindir evine..
cozup ayakkabilarinin bagini da,
ativermi$sindir vucudunu yatagin en derinine…

benim yerime de saril,
o yumu$acik yorgana ve koklarken,
benim yerime de yasla kafani,
o kocaman yastiga..

hafifce karartip i$iklari,
gozlerini dikerek tavana,
iki kolun bir yanda,
azicik bacaklarini ayir da,
cikar keyfini yatagin, benim yerime de..

bilir misin cocukken ben,
daha uykulari ozlemezken,
alip bir bardak suyu,
islatirdim yatagi hafifce..

sonra soyunup cirilciplak,
atip vucudumu yataga,
sevi$irdim yorganla,
utanmadan arsizca..

$imdi bakiyorum da,
ne yorgan keyfi kaldi,
ne de uyuyabiliyoruz tadi ile…
sen $imdi, uyu benim yerime de…

o bulut kadar yumu$ak yatagin,
don icinde bir o yana, bir bu yana…
ben keyfini cikartamadim ya!
sen $imdi cikar benim yerime de…

guzel uyu, tatli ruyalar,
yolda$ olur, kimbilir, belki melekler…
bir zaman gelir anlarsin,
en guzel sevgiliymi$ uykular…

Yazan: Ozgur Karatas (Uykusuz bir gecede… ‘12/11/07)